27 Aralık 2009 Pazar

istanbul soğuk,ama seviyorum yaşadığım yeri.


rüyamda alt dişlerim döküldü iyi hissetmiyorum bir de famous blue raincoat dinliyorum oda iyi hissettirmiyor beni.iyi hissetmemek derken aklıma bir şarkı sözü geldi;
boyandım gecenin karasına
artık kimse kıramaz beni*
o kül gibi deniz,o sessiz kız*
kayıp bir sandala binip gitti
*kırılmayan ve sessiz kız benim.

kafamda dönüyor dönüyor,aralık sonu ama saat henüz 21,00.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.