iki dil bir bavul ve "zilkif"

bugünler de(hattadahauzunzamandır)haberlere bakmıyorum.birileri bir kapılar açıyoruz diyor daha biz ne olduğunu anlamadan "olmaz,kesinlikle hayır!"diyor beri ki gene kalıyoruz hayata bankimoon.
aslında bu yazı ne siyasi bir yazı olacak ne de gelip burada sistemi eleştireceğim.biliyorum hepimizin kürtlerergenekonermenilerbaşörtülüleraleviler ne biliyim işte belki aborjinler hakkında diyecek çok şeyiniz var!herkes haklı çok konuştuk çok dinledik(!) ya birbirimizi o uğultunun ortasında birbirimizi anlamadan bakıyoruz öylece...
iki dil bir bavul...bence bu senenin en özel filmi.o kadar uğultu içinde "sorunu" o kadar iyi anlatıyor ki.keşke nuri bilge ceylanın dediği gibi herkes izlese.
film dediğimiz belgeselin konusu denizlili genç bir öğretmenin urfada bir ilkokula tayini çıkması,aslında herkese çok basit gelen dil sorunu,gülerken içinize acı bir sızı yerleştiren bu toprakların çocukları.
emre öğretmen bir kürt köyüne öğretmen olarak geliyor.derme çatma bir okul,tek öğretmen.çocuklar türkçe bilmez emre öğretmen kürtçe.bariz bir şekilde "iletişim" sorunu.filmi izlerken düşündüm de bir devlet o devletin batıda yaşayan insanları "buralara" ne kadar uzaklar,sanki türkiye değil orası terkedilmiş topraklar gibi...hoca türkçe öğretmeye çalışıyor öğrencilere telefonda annesine dediği gibi "matematik,hayat bilgisi değil de türkçe".velilerle toplantı yaparken çocukları şikayet ediyor sınıfta kürtçe konuşuyorlar diye bir veli "ne güzel hocam siz de bir yabancı dil öğrenmiş oluyorsunuz" diyor.:)
filmin bir yerinde çocuklardan birinin velisi anlatıyor,"zaten biz çocuklarımızı türkçe öğretmek için okula yolluyoruz,ancak 5.sınıfta öğrenmiş oluyorlar".özgür doğanında(filminyönetmenlerinden)buna benzer bir hikayesi var aslında çıkış noktalarıda kendileri gibi olan insanlar.biz tartışınca ne kadar basit geliyor değil mi "anadilde eğitim"...
bir de zülküfümüz var.sınıfta çantasıyla oturan kendi deyimiyle "zilkif"olan güzel çocuk.hele bir kalem yemesi var ki(alttaki resimde)o çocukların hepsi güzel.emre öğretmen bir şey öğretmeye çalıştığında hep bir ağızdan tekrarlamaları ama bir şey anlamamaları,çekingenlikleri o kadar insanı etkiliyor ki.

bu filmi izleyin şansı olan herkes izlesin.asla abartılmış şişirilmiş bir film değil,asla gerçek dışı kurgu birşey değil.biraz empati kurabilmek için,anlaşılmak için izleyin...
özgür doğanın altın portakaldaki konuşması;

"biz bu filmi ögretmenler ve ögrenciler için yaptık. ana dilde eğitimin en temel
insan hakkı olduğunu düşünüyoruz. bu ödülü 14 yaşında ikinci bir dili
öğrenemeden bir havan topu saldırısıyla yaşamını yitiren ceylan önkol'un
anısına
alıyoruz..."

son olarak zülküften bir kuple;

-zülküf kitap okucan mı tatilde?
+hayır.
-ne demek hayır lan!..

fragmanı;